###برای گفتن من شعر هم به گل مانده###
نشست چند قطره شبنم بر تن گل بگوش آید نوایی از هزاران
همه دشت و دمن پر شد زلاله شکوفه سر زده بر شاخساران
درختان رخت سبزه کرده بر تن چه زیبا بوده رقص باد و باران
شده سر سبز تمام دشت و صحرا جهان گشته به کام گله داران
خداوندا به فصل رویش گل محبت کن عطا به جمع یاران
شاعر: علی اکبر رحیمی
سلام دوستان عزیز و شفیق من
من(دیوونه) بعد از مدتها میخوام آپ کنم
منتظر یه آپ زیبا باشید
مجنون زنجیری منم اما هنوز پروانه ام
اونا میگن عقلم کمه سنگ میزنن منو همه
قلبم مثله یه آسمون جا داره واسه ی همه
آره منم اون دیوونه اونکه نداره یک خوونه
مال و ملالی ندارم اما لبام که خندوونه
آره منم اون دیوونه آره منم اون دیوونه
_________***__*_**** ___________
____________**__**_____* __________
___________***_*__*_____* _________
__________****_____**___****** ____
_________*****______**_*______** __
________*****_______**________*_**
________*****_______*_______* _____
________******_____*_______* ______
_________******____*______* _______
__________********_______* ________
__***_________**______** __________
*******__________** _______________
_*******_________* ________________
__******_________*_* ______________
___***___*_______** _______________
___________*_____*__* _____________
_______****_*___* _________________
_____******__*_** _________________
____*******___** __________________
____*****______* __________________
____**_________* __________________
_____*_________* __________________
_____________*_* __________________
______________** __________________
ای برای با تو بودن باید از بودن گذشتن
سر به بیداری گرفته ذهن خواب آلوده ی من
خبر از سر زنش خار جفا نیست تو را
ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تو را
تا اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را
جان من سنگ دلی دل به تو دادن غلط است
رفتن و لاست ز کوی تو ستادن غلط است
تو نه آنکه غم عاشق زارت باشم
دیگری جز تو مرا این همه آزار نکرد
آنچه کردی تو به من هیچ ستم کار نکرد
بشنو پند و نکن قصد دل آزرده خویش
ورنه بسیار پشیمان شوی از کرده ی خویش
عشق یعنی اتفاق دو نگاه اتفاقی بر سر یک ایستگاه
عشق یعنی یادگاری بهر یار یک کتاب شعر زیبا یک نوار
عشق یعنی خانه ای با یک اتاق
همنشین با یک پرستو زیر طاق
دلبر من عاشق زات خداست زینت و زیور برایش بی بهاست
زینت یارم دل آگاه اوست هرچه باشد زینتش او را نکوست
دلبرم پاکیزو و خوش بو بود عطر او از طره ی گیسو بود
عشق یعنی کودکی که چوب بید
اسب کرده یرقه یرقه می دوید
عشق یعنی جوجه ای دنبال مرغ گه شود پنهان زیر بال مرغ
عشق یعنی گیسوانی تا کمر جامه ی خوش حالت آبی به بر
زیر نور آفتاب آن گیسوان همچو خورشیدی به روی آسمان
عشق یعنی یک نوای آشنا
آشنا با خاطرات شاد ما
شاعر: جواد رحیمی تو نباشی چه کسی منو نوازش می کنه
با صبوری با من دل خسته سازش می کنه
تو نباشی نمی خوام لحظه ای رو سر بکنم
بعد تو من چه کسی رو عشق من صدا کنم
با توام ای مهربون
کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم
پشت کدوم سد سکوت پر می کشی چکاوکم
چرا به من شک می کنی
من که منم برای تو
لبریزم از عشق توُ
سرشارم از هواي تو
دست كدوم غزل بدم
نبض دل عاشقمُ
پشت كدوم بهانه باز
پنهون كنم هق هقمُ
گريه نمي كنم نرو
آه نمي كشم بشين
حرف نمي زنم بمون
بغض نمي كنم ببين...
مي خوامت عزيز
سرگشته ز يک نگاه بايد بودن
بهر دگري تباه بايد بودن
هرچند که عشق اشتباه است ولي
پيوسته در اشتباه بايد بودن
چشم مخصوص تماشاست اگربگذارند
و تماشای تو زیباست اگربگذارند
دل رنجیده من این همه بیهوده نگشت
خانه دوست همین جاست اگر بگذارند
عشق يعني بيستون کندن به دست
عشق يعني زاهد اما بت پرست
عشق يعني همچو من شيدا شدن
عشق يعني قطره و دريا شدن
عشق يعني يک تبلوريک سرود
عشق يعني يک سلام و يک درود...
عشق آمدني بود نه آموختني
دوستت دارم
بیشتر از همیشه دوست دارم گر چه از عاشقی و عاشق شدن بیزارم
زیرا آوار فرو ریخته عشق از دلم چیزی نموده که به تو بسپارم تو که
هم دردی ؛ مارا یاری بده ,به منه عاشق امیدواری بده اگر عشق به ما
سره یاری نداشت تو به من قول وفاداری بده
دوستت دارم
نه شاه و نه گدايي نه سازو نه نوايي
همه سردن و خاموش نه از ياري صدايي
نه چوپاني به گله نه دودي از اجاقي
همه گله پر گرگ نه باغي مونده باقي
نه اشكي از سر شوق نه ياري نه دياري
همه خاك زمين خون نه پاييز نه بهاري
نه نايي مونده در ني نه آوا مونده بر لب
همه در پس پرده نه پاياني بر اين شب
نه ماه و نه ستاره نه خورشيد و نه نوري
همه راه تو بن بست نه اميدِ عبوري
ش: جواد رحیمی
